Οι «απειλητικές» γυναίκες της δεκαετίας του 1920: λόγοι και αντίλογοι για τα σώµατα, τα επαγγέλµατα και τις ιδέες τους

Οι Ιστορικοί για την Έρευνα στην Ιστορία των Γυναικών και του Φύλου συνεχίζουν τη σειρά παρουσιάσεων «Συναντήσεις για την ιστορία των γυναικών και του φύλου» με την 3η διαδικτυακή συνάντηση που θα γίνει την Τρίτη, 12 Απριλίου 2022 στις 19.00 με ομιλήτρια την ιστορικό του ΑΠΘ Μαρία Ρεπούση και θέμα «Οι ‘απειλητικές’ γυναίκες της δεκαετίας του 1920: λόγοι και αντίλογοι για τα σώματα, τα επαγγέλματα και τις ιδέες των γυναικών».

Ως σχολιάστρια στην εκδήλωση θα συμμετέχει ιστορικός Δήμητρα Σαμίου, ενώ συντονίστρια θα είναι η ιστορικός του Πανεπιστημίου Κρήτης, Έφη Αβδελά.

Μπορείτε να παρακολουθήσετε την εκδήλωση διαδικτυακά σε αυτόν τον σύνδεσμο.

Σύνοψη παρουσίασης

Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα και τις πρώτες δεκαετίες του 20ου, οι γυναίκες ήταν εγκλωβισµένες σε µια θηλυκή εκδοχή της πολιτειότητας µε κυρίαρχη τη µητρότητα µε τις υπάλληλες της συνεκδοχές. Με το τέλος του Α’ Παγκοσµίου Πολέµου και τις αναπόφευκτες ανακατατάξεις που επιφέρουν οι πόλεµοι και οι συγκρούσεις στις έµφυλες κατανοµές καθώς και την άφιξη εκατοντάδων χιλιάδων προσφυγισσών από τη Μικρασία, η ισχύουσα έµφυλη κανονικότητα αµφισβητείται και τίθεται το ζήτηµα ενός νέου έµφυλου πολιτισµού. Η αµφισβήτηση εκλαµβάνεται ως απειλή για την αντρική ταυτότητα, το έθνος, την ιδιότητα του πολίτη και την κοινωνική αρµονία και συσχετίζεται µε την κοµµουνιστική απειλή και τον «µαλλιαρισµό». Οι γυναίκες γίνονται οι δείκτες για την επικράτηση του υλισµού στην ελληνική κοινωνία.

Η παρούσα ανακοίνωση παρακολουθεί το λόγο για τη δηµιουργία της απειλητικής γυναίκας της δεκαετίας του 1920 επιλέγοντας να φωτίσει τους τόπους που φιλοξενούν κατά κύριο λόγο τους κοινωνικούς φόβους για την έµφυλη τάξη πραγµάτων: το σώµα, τα επαγγέλµατα και τις ιδέες των γυναικών για την ισοπολιτεία. Το σώµα των γυναικών από ασφαλές σώµα µητέρων µετατρέπεται σε ένα µεταβαλλόµενο επικίνδυνο τόπο καθώς κάθε αλλαγή στην εµφάνιση των γυναικών εκλαµβάνεται ως προσπάθεια ανατροπής του συστήµατος ανδρικού ελέγχου και κοινωνικής επιτήρησης πάνω στο γυναικείο. Η παρουσία των γυναικών σε νέα επαγγέλµατα επανατροφοδοτεί µε ακραίο τρόπο το φόβο της εγκατάλειψης της µητρότητας και των παιδιών. Οι ιδέες και οι διεκδικήσεις των γυναικών για τη ψήφο απειλούν την αντρική ταυτότητα καθώς θέτουν σε κίνδυνο τη διχοτοµική πολιτειότητα.

Μαρία Ρεπούση

Η Μαρία Ρεπούση είναι ιστορικός µε ειδίκευση την ιστορική εκπαίδευση και µέχρι πρότινος καθηγήτρια στο ΑΠΘ. Ασχολείται συγκεκριµένα µε την σχολική ζωή της ιστορίας και τις επιδράσεις της στη διαµόρφωση της ιστορικής σκέψης και την ιδιότητα του πολίτη καθώς και για τις δηµόσιες διαµάχες που αφορούν την ιστορική εκπαίδευση. Στα ερευνητικά της ενδιαφέροντα περιλαµβάνεται επίσης η Ιστορία του Γυναικείου Κινήµατος. Το τελευταίο της βιβλίο αναφέρεται στις αντιπαραθέσεις που προκαλεί η σχολική ιστορία σε όλον τον κόσµο και έχει εκδοθεί από τις εκδόσεις Palgrave Macmillan το 2019.

Δήμητρα Σαμίου

Η Δήµητρα Σαµίου σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στην Αθήνα και Πολιτισµική Ιστορία στο Παρίσι. Αργότερα υποστήριξε τη διδακτορική της διατριβή στο Τµήµα Πολιτικής Επιστήµης και Δηµόσιας Διοίκησης του ΕΚΠΑ µε θέµα την ιστορία των πολιτικών δικαιωµάτων των γυναικών στην Ελλάδα. Άρθρα της γύρω από τον φεµινισµό του Μεσοπολέµου έχουν δηµοσιευτεί σε περιοδικά και σε συλλογικούς τόµους.


Οι Ιστορικοί για την Έρευνα στην Ιστορία των Γυναικών και του Φύλου αποτελούν το ελληνικό μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας για την Έρευνα στην Ιστορία των Γυναικών (International Federation for Research in Women’s History, IFRWH). Δραστηριοποιούνται από το 2007 με οργάνωση ημερίδων και συνεδρίων, ενώ έχουν την ευθύνη για την «Ελληνική Βιβλιογραφία της Ιστοριογραφίας των Γυναικών και του Φύλου», που δημοσιεύεται στον διαδικτυακό τόπο της Ψηφιακής Βιβλιοθήκης Νεοελληνικών Σπουδών «Ανέμη».

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.